Hoyrat hayatın sert rüzgarlarına alışmış bedenime vurmaz soğuk. Acıyı hissetmez tenim. Yalnızlıktan kurumuştur gözlerim, ağlamaklı olamıyor artık. En son bir umutla karşılaştığımda kaç...
Anılar. Milyonlarca, belki milyarlarca görüntü geçmişten. Her biri farklı yöne saçılan yollar; beynimizde. Hangimiz geri dönmedik ki onlara? Hangimiz gece gözlerini karanlık duvara...
Gökyüzü her göze mavimi gelir? Her kalbe sonsuz? Bir kuşmu olmak lazım gökyüzünü anlamak için; bir güvercin. Gökyüzü nereden güzel görünür? Gökyüzünü yukarıya...